Είμαι μια γυναίκα. Του Θεού πλάσμα φτιαγμένο, ιερό και σεβαστό – όπως θα έπρεπε δηλαδή…Υπάρχουν κείμενα, ποιήματα, ακόμα και ζωγραφιές για μένα. Θεωρούμαι πολύτιμη και έχω ανακηρυχθεί αγία...
Μα αφού είμαι ένα ¨Θεούργημα¨ τότε γιατί μου συμπεριφέρονται αντιθέτως; Από μικροί όλοι ακούν εκείνες τις λέξεις: «Μην απλώνεις το χέρι σου ποτέ σε γυναίκα παιδί μου, είναι αμαρτία…» ως μάθημα... ως εντολή... Δεν περνάει καν από το μυαλό τους ό,τι είναι αυτονόητο. Ας είμαστε ειλικρινείς… Δεν το ακούνε αυτό πολύ, δυστυχώς… Κι αν δεν το ακούνε, ποιός φταίει γι αυτό; Η γυναίκα;
«Με θύμωσε, οπότε τη χτύπησα», «Δεν ήμουν ευχαριστημένος με ό,τι έκανε και τη χτύπησα», «Είμαι τόσο ανασφαλής που όταν είπε ότι θα φύγει, τη χτύπησα». Μετά από τόσα πολλά χτυπήματα ήρθαν και οι σκοτωμοί… κι ύστερα από τόοοοσους πολλούς σκοτωμούς…. φτιάχτηκε ακόμα μία λέξη για εμάς ”Γυναικοκτονία”. Κάτι που δε φτιάχτηκε από προστασία, ασφάλεια και αγάπη, μα από εγωισμό, μίσος και ψευτο-υπερηφάνεια…
Είμαι μια γυναίκα και έχω περάσει πολλά. Ζω σε μια κοινωνία που φαίνεται πως όλοι είναι εναντίον μου και φοβάμαι να μιλήσω. Είμαι αδικημένη, υποτιμημένη και τρομαγμένη για το τι θα γίνει στη συνέχεια της ζωής μου. Κάθε μέρα ξυπνάω αγχωμένη για το αν θα συνεχίσω να είμαι ζωντανή. Γιατί «Θεέ μου –φύλαγε» κάποιος, οποιοσδήποτε, μπορεί να κάνει το ο,τιδήποτε και να μην μπορώ να αμυνθώ… Όλες οι νεαρές γυναίκες μεγαλώνουν με την ευχή «Βρες ένα καλό παλικάρι, να σε αγαπάει». Αλλά θα είναι το ίδιο «παλικάρι» που σε χτυπάει «κατά λάθος»… Το έκανε επειδή σε «αγαπούσε»… Είμαι μια γυναίκα, και περισσότερες από 15.000 γυναίκες είναι θύματα βίας.
Ανεξαρτήτως ηλικίας, βάρους και ιθαγένειας όποια γυναίκα γνωρίζετε που έχει υποστεί αυτό το πρόβλημα, βοηθήστε την να «σπάσει» τη σιωπή και ενδυναμώστε την!
Όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω της παιδείας, της καλλιέργειας των ανθρώπων, των κοινωνιών, των πόλεων και τελικά των κρατών κι ολόκληρου του κόσμου. Είναι ανάγκη να αποκτήσουμε σωστή νοοτροπία και να υιοθετήσουμε μια στάση ζωής, αρμονίας και ισορροπίας μακριά από επεισόδια οποιασδήποτε μορφής βίας που πληγώνουν την προσωπικότητα, την ψυχή και το σώμα.
Αν θέλουμε να ζούμε σ’ ένα πολιτισμένο κόσμο, πρέπει όλοι μαζί να προσπαθήσουμε και να βάλουμε τα θεμέλια για ένα μέλλον μακριά από τη βία. Πρέπει να βάλουμε τέλος στις Γυναικοκτονίες - τη μάστιγα των ημερών…!!!
Κείμενο: Ασμαριανάκη Μαρία- Στυλιανή, Α3
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Αστυρακάκη Καλλιόπη
Εικόνα: https://womensos.gr/