Το παρακάτω ποίημα δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης από όλα τα παιδιά του τμήματος Α7.
Η Αντανάκλασή μας
Το ριζικό μας είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στην καταιγίδα,
εκεί που ο εαυτός μας λυγάει για να χωρέσει σε μια αγκαλιά.
Είμαστε εκείνη η στιγμή που πάγωσε σε ένα φιλί παντοτινά
Κι ας είναι το αύριο ένα πεταμένο χαρτί στον ανέλπιδο δρόμο.
Δεν έχουμε τι να παινέσουμε στον καθρέφτη
Παρά μόνο τα λόγια μιας ψυχής που μένει ερωτευμένη ως τον αόριστο θάνατο.
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Αστυρακάκη Καλλιόπη